Warning : Alang Enta na Entry

Isa sa pinakamahirap gawin para sa akin ay ang iwasan ang mainis. Hanga nga ako sa aking iilan na kaibigan na nakakatiis sa aking kasungitan. Tingin ko ay dinedema na lang nila ang kasungitan ko paminsan-minsan.

Nung bumalik ako dito sa aking kasalukyang trabaho – ay kinakailangan ko ng major adjustment sa haba ng aking pisi. Iba na kasi ang naging katungkulan ko. Ako ngayon ay ang tulay sa pagitan ng mga manggagamit (users) at mga teknikal na nilalang (i.t. people). Bilang tulay — kailangan intindihin ko ang magkabilang panig. Kailangan din na lagi akong nakangiti at may positive na disposition. Isipin nyo na lang kung gaano kalaking hirap ito para sa akin.

Pero dahil sa matinding pangangailangan ng salapi – lahat ay dapat kayanin. Kaya eto – hirap na hirap na talaga ako. Pero no choice — dukha at maralita ako…. kaya swallow the pride at trabaho lang. Minsan nagrereklamo pa rin ako – pero sa mga kaibigan na lang na walang choice kung hindi ang pakinggan ang bawat hinaing ko.

Ngunit minsan – may mga tao talaga na sadya yatang pinadala sa ating mga buhay upang subukin ang ating katatagan. Yung mga nilalang na ang tanging dahilan ng pagkakatawang tao ay ang mang-inis.

Tulad ngayong araw na ito. Talaga po namang nasubok muli ang aking katatagan. Pero bago ko ito sabihin – mas mainam yata na magbigay muna ako ng maikling background sa mga pangyayari.

Nung mga kalagitnaan ng Pebrero ay mayroong nais ipagawa ang mga manggagamit sa aming sistema. Akin itong tiningnan at masusing pinag-aralan. Pagkatapos ng ilang araw na pagsusunog ng kilay — natapos din ang aking pag-aaral. Maari naman itong gawin – ngunit may posibilidad na may mga iba pang sistema na kinakailangan na mag-bago. Nagpadala ako ng electronic na sulat sa mga kinauukulan upang alamin kung sinong mga sistema ang maapektuhan ng pagbabago. May apat na sistema na nagsabing sila ay apektado at nangangailangan ng pagbabago. Aking ipinadala sa kanila ang dokumento ng mga pagbabagong gagawin upang kanilang basahin at kumpirmahin. May isang grupo – itago na lang natin sila sa pangalang Makabagong Sistemang Pangkautangan o MSP – ang nagbigay ng kanilang kuro-kuro na mali ang pamamaraan na aming gagawin. May iba daw paraan. Ngunit dahil sa basura naman ang kanilang suhestiyon ay di sila nasunod. Natapos na ang usapan at nagkasundo-sundo sa gagawin. Nagbigay na rin ang lahat ng kinakailangan na budget sa pagbabago na ito. Tandaan na Pebrero ito.

Fast forward – ngayon – June 27. May natanggap akong electronic na sulat na nagsasabi sa ibang mga sistema na apektado na i-finalize na ang plano sa pagbabago na ito. Okay naman ang lahat —- ng may natanggak kaming electronic na sulat mula sa MSP na nagsasabing hindi pa sila handa dahil sa may mga bagay pa silang nais itanong. Sinagot ko ang kanilang electronic na sulat – at isa-isa kong sinagot ang kanilang mga paglilinaw. Sinabi ko rin na nagawa na ang pagbabago na yun sa iba pang bansa na gumamamit din ng katulad na sistema.

Nagulat ako sa sagot ng MSP. May isang nilalang na sinagot ang aking electronic na sulat — dito ay tinatanong nila ako kung ano ang binago ng sistema nila sa ibang bansa. At hindi lang niya basta sinagot — isinama pa niya sa mga pagbibigyan ng sulat ang mga amo at bisor. Sumagot ako at sinabing hindi ako pamilyar sa ginawa ng sistema nila — at kung maari ay itanong nila sa kanilang mga kasama. Ilang minuto ang lumipas at sumagot ulit ang isang taga MSP – at nakasaad sa kaniyang electonic na sulat na ‘i-verify” ko raw at sabihin sa kanila kung kinakailangan ng MSP na magbago. Hindi raw nila alam bakit sila isinasali sa pagbabago na yun.

Hmmm….. mukhang maigsi ang memory nitong ugok na ito ha. Pauwi na lang ako ay iinisin pa ako. Anong hindi nyo alam bakit kayo isinama? At bakit ko rin kailangan alamin ang pagbabago sa sistema nyo – e sa inyo nga yan. Hmmm… At kung hindi kayo dapat apektado ng pagbabago – bakit kayo nagsabi nung Pebrero na kailangan nyo ng budget para sa pagbabago na ito. Ang nakakatawa pa — yung ugok na sumulat ng electronic na liham – ay the same ugok na nagnanais na baguhin ang pamamaraan na ibig naming gawin nung Pebrero.

Pero dahil sa kailangan na lagi akong mabait — hindi ko sila inaway. Sinagot ko na lamang ang kaniyang electronic na sulat – at isinaad ko na kaya lamang sila nasali ay dahil sinabi nya na isali sila at nanghingi pa sila ng budget. Bilang patotoo ay isinaman ko ang mga electronic na sulat nitong ugok na ito. Sinabi ko rin na ayos lang kahit ayaw nilang sumali sa pagbabago – dahil ang pagbabago ay para lamang sa mga sistema na nagnanais nito. Hmp. Pagkatapos kong repasuhin ang aking sulat ay ipinadala ko na ito.

Ano ang nangyari? Hindi ko pa alam — hindi pa sumasagot ang ugok e. Hmp. Ano ang maipapayo ko sa ugok na ito — wag muna siyang magpapakita sa akin. Mahaba man ang pisi ko —- may hangganan din ito.

P.S.

Wag nyo nang masyadong pansinin ang blog entry na ito. Itong entry na ito ay isinulat upang makapag –palamig ng ulo. Yun lang po — hanggang dito na lang muna — babalik na ulit ako sa pag-ngiti.

Bakit?

Bakit? Yan ang tanong nga ilan sa akin. Bakit daw ako inis sa mga PDA Scholars Season 2 na sina Bea, Apple, Inaki at Christian.  Bakit? Magpaliwanag ka? Yan ang sigaw ng ilan sa akin. Hmmm. E bakit ba kayo nakikialam. Sa gusto kong mainis sa kanila! 

Joke lang – meron po akong magandang dahilan kung bakit. Pero bago ko ito himay-himayin…. Meron pa pala akong idadagdag sa listahan na ito — yup… meron na naman isang Scholar na medyo gusto kong palayasin na. Sino? Si Jet.(Previous blog updated – isinama ko na picture ni Jet). Siya ang kumumpleto sa aking Circle of 5 scholars na mas magandang ipadala sa buwan at wag nang pabalikin. 

Iisa-isahin ko ang mga scholars na ito at bakit ko sila kinaiinisan. Tandaan — ang pagkakasunod-sunod ay batay sa kung sino ang least kong kinaiinisan hanggang sa pinaka-kinaiinisan ko — as of this writing… pwede pang magbago ito sa padaan ng panahon. Malay nyo – pagdating ng panahon… baka ikaw din at ako… baka tibok ng puso ko’y maging tibok ng puso mooooo……..  Pasensya na – na-carried away lang. San na nga ba ako — hmm… ayun.. sa Cicle of 5.

5^th spot – Christian. Wala lang. Tigilan na ang kaiiyak. Nakakairita na. Fine. Lasenggero ang Tatay mo. Fine – hindi ka lumaki. Well — shit happens. Hindi lang ikaw ang nakaranas ng mga masasamang bagay sa iyong buhay. Hindi mo na kailangan na ihayag ito sa lahat ng nilalang.  It would have been better if you own this bad experiences and use it pag nagpeperform ka. Tama na ang pa-awa effect. Sa PBB lang yun nagwowork.

4^th spot – Apple. I don’t find her pretty. Pero hindi yun ang dahilan kung bakit ko siya ayaw. Medyo may pagkamaarte po ang batang ito. Ramdam niya na maganda at magaling siya. Vocally – not that impressive. Looks – so-so.  Performance – walang sincerity. Parang every movement is pinagisipan. Pinag-aralan. Natatandaan nyo ba yung bata sa Little Big Star na naging kapatid ni Sarah Geronimo sa Bituing Walang Ningning. Micah yata ang pangalan nun. Kung natatandaan nyo — pag medyo tumanda na ang batang yun – si Apple ito.  Ugali wise – di rin kagandahan. Bait-baitan. Pero pag may tsismisan naman – ayun for sure ay kasama siya.  Para ding anino ni Bea — hehehe – de ja vu…. Saicy ? Is that you?

3^rd spot – Jet. Nung una kong nakita itong scholar na ito sa top 30 – naisip ko na mukhang hidi boring ang personality nito.  Voice wise ay passable naman. May looks naman kahit papaano. Nung nakapasok — parang okay lang. I was wrong. Mas mainam pala na hindi siya nakapasok. Lagi tuloy malamig sa loob ng bahay. Grabe sa yabang ang tao na ito. Medyo sumobra sa confidence. When he said that he’ll join One Voice kasi magagaling ito at kung sa Pupilars siya sasali ay baka mag-depend lang ito sa kanila — whoa …. may feeling great. Sabi ko nga – sobra naman ito…. Pero he proved me wrong — hindi lang pala hangin ang dala niya… twister! Habang dumadaan ang panahon – lalong lumalabas na Hambog ang middle name niya. Medyo ma-feeling. Just yesterday – Uberture showed him — saying na partida pa raw yung performance niya last Saturday since it’s not his niche song. As in pag kinanta na raw niya yung expertise nya— the jurors will surely feel it… parang whoaaaa feeling daw. Hmmm….. first and foremost — his performance last week is comedic… hindi po siya magaling.  Secondly – walang masamang magbuhat ng sariling bangko – pero bangko lang. Hindi sinabing magbuhat ng sariling sofa set… or dining set. Tsk..tsk.. hindi pa nga sumisikat — ma-ere na. Ano pa kaya kung sumikat ito. Sa mga fans ng taong ito – wag nyo siya regaluhan ng sombrero – mukhang malaki pa ang ilalaki ng ulo ng taong ito.

2^nd spot – Bea. Valdez ba ang surname ng scholar na ito? Kaugali kasi ni Wendy e. At least si Wendy – galing squatter … kaya salat sa breeding. E itong si Bea – what’s her excuse? Di ko magets kung bakit niya pinagdidiskitahan si Laarni. Okay – fine – granting na medyo weirdo si Laarni — e bakit pa niya pinapatulan. Bakit hindi na lang niya deadmahin. Bakit siya insecure masyado. Wala namang issue ang pagiging mataray — pero may difference ito sa kasamaan ng ugali. Insecure siguro itong Bea-tch (sorry… hindi ko na talaga mapigilan) na ito kasi pasable lang ang boses niya samanatalang si Laarni ay sinabiha na one of the two grirls with the best voice. Hindi naman siguro siya insecure sa looks ni Laarni — kasi … kahit inis ako sa kaniya… maganda naman siya. Yun nga lang — pangit on the inside. Hmp.  Pansin ko lang – gusto niya lagi na siya ang center of attention. Mahilig mag-bait-baitan. Feeling niya lagi na “good” ang intentions niya and yung ibang tao ang mali… sabi nga ni Josef — Helloooooo!!!! Mukhang kailangan na medyo batukan itong scholar na ito para magising sa katotohanan na hindi siya ganun ka-espesyal. 

1^st spot – Inaki.  Or also know as “InYUCKIE”. Yuckie talaga ang scholar na ito. I am really wondering bakit ito nakapasok.  His voice  is mediocre. Walang dating. His performance is terrible. Wala talaga. Sa loob ng bahay —- he rivals Jet sa kayabangan. He feels that he is above everyone else. Feeling gwapo. Feeling great – looking bad naman.  Wala siyang redeeming quality para sa akin.  Isa lang ang dapat niyang gawin para maging maligaya ang mga manonood —- get out of the academy and never … EVER… show his face in public again. 

Yan ang aking Circle of Five – na kinakainisan.  Para sa akin ay mga valid reasons yan para kainisan ko sila. At lahat ng 5 ito ay nasa One Voice…. kaya lagi akong kampi sa Pupilars! Sana nga ay magpalipat na lang si Laarni sa Pupilars – baka medyo mabawasan ang pag-iyak nito at pag-self  pity…..

Sa mga fans naman  ng limang ito… opinyon ko lang naman po ito. Baka naman malaman ko na lang na pinaghaha-hanap nyo na pala ako. Kaniya-kaniya lang ng opinyon. Kung may opinyon kayo — isulat nyo sa blog nyo. Understand? 

Pinoy Dream Academy… the return

Nakaisang linggo na pala ang Pinoy Dream Academy (PDA). Hmmm… tutuo lang — parang mas gusto ko yung scholars ng Season 1. But hey — simula pa lang naman…. let’s wait and see kung ano pa ang mga pwedeng mangyari.

Pero dahil minsan ay judgemental ako… meron na agad akong mga hindi gusto. Bakit ko sila kinaiinisan? I have good reasons bakit hindi ko sila gusto. Pero dahil sa 2:30 na ng madaling araw — e ipapagpaliban ko na lang muna ang pagpapaliwanag. Ang mga medyo kinakainisan ko ay sina :

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kung meron kinakainisan — meron din naman siguro akong gusto… hmmm… wala pang standout para sa akin. Unlike nung sa Season 1 na unang kita ko pa lang kay Panky – e gusto ko na siya hehehe…. Ang medyo natutuwa ako ay kina:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bakit ako natutuwa sa kanila? Ok.. ito sasabihin ko na ngayon. Maigsi lang naman kasi. Wala lang. Nakakatawa itong dalawang to e. May character hehehe. Okay din naman ang boses nila. Yun. Kaya medyo gusto ko sila.

Pero sabi ko nga — simula pa lang naman. Marami pang pwedeng mangyari na pwedeng magpabago sa isipan ko. Hohummm…. makatulog na nga. Sige… hanggang sa muli… Paalam!!!!

 

My Night with the Maestro

Medyo napapadalang ang aking pagsusulat sa blog kong mahal. Medyo marami kasing ginagawa e. Pasensya na po. Tao lang. Napapagod.  Nangangailangan ng inyong pang-unawa at habag. J Wow – sobrang drama. Hinihintay ko na lang na biglang makarinig ako ng background music — “Dito ba?…. Dito ba? Dito baaaaaaaaaaa……..”.

Anyway — tama na muna ang drama. Baka bumalik pa si Maningning at mapilitan akong patayin siya sa inis.  Mag-kwento muna ako. Game?

Last Friday – ay hindi ako umuwi diretso ng bahay. Yup. Tutuo po ang himala – kaya continue lang sa paniniwala. San ako nagpunta? I decided to spend a couple of hours with the Maestro. What a night. Pure nirvana with every touch.  Grabe. Ang galing ng bawat pindot…ng bawat haplos. It’s one orgas…este good experience.

O… bago kung ano pang isipin nyo — concert po ang pinuntahan ko. Ryan Cayabyab had a one day concert here in the land of  Increasing ERP Charges. Together with him is the Ryan Cayabyab Singers or RCS.  Ang galing talaga ni Mr. C. Talagang ramdam mo yung pagtugtog nya ng piano – considering na hindi pa grand piano ang gamit nya. The RCS? Hmm… nung mga simulang kanta – medyo hindi impressive. Dama kasi ng audience yung kanilang kaba. Vocally din ay parang medyo kulang pa sa harmony. But they did redeemed themselves nung medyo nagtatagal na yung concert. Siguro kasi naging confident na sila.

I loved the  “Kailan” rendition of Kyla. Sobrang nafeel ko yung emotions nya. Awang-awa nga ako sa kaniya to the point na gusto ko siyang puntahan sa stage at tanungin kung sino ba yung hindi pumapansin sa kaniya.  Gusto ko nang ako ang magpakilala kung sino man yun – para naman hindi na siya malungkot.  The best number for me is the “OPM love songs” medley. Pure genius ang arrangement nung medley na ito. Ang galing nung paglipat from one song to another – smooth na smooth ang transition. Hindi mo aakalain na they are singing 10 or so different songs kasi ang galing nung pagkakadugtong-dugtong. Another masterpiece from Mr. C.  Magaling din yung Les Miserables number nung RCS. They have shown great vocal range sa number na ito. Talaga lang nga siguro kabado sila nung first part of  the program kaya medyo hindi ganun ka-impressive ang mga boses.

There was a portion where Mr. C sang a few lines of his compositions/songs…. with matching audience participation pa.  Mukha ngang prepared and audience (including me) kasi we were able to sing-along with him.  Meron ding song na sinulat si Mr. C specifically for that show. Nakakatuwa din. Tungkol ito sa dahilan kung bakit siya pumayag mag-concert sa Singapore… why he agreed to meet friends etc…bottomline – he agreed only because of one thing – Singapore’s famous gastronomic treat— Pepper Crabs. Hehehe. Mahilig pala si Mr. C sa Pepper crabs — hmmm… personally I prefer the Chilli Crabs… with deep fried bread….. and ice cold Coke! Aiyah…. So hungry!!!! Hay… iniisip ko pa lang ay inaatake na ako sa puso…. ang gamot … bilis….

All in all — it was a great night. It was nice to hear OPM songs for a change.  Lalo na at nandito kami sa ibang bayan -  puro imported ang tugtog. Sakto din na katatapos lang ng June 12 – (Philippine Independence Day…. Para sa mga hindi nakakaalam). Para tuloy kaming nakasali sa Independence Day celebration. Of course — nakatulong din sa “independence day” feeling yung couple of  “nationalistic” songs na kinanta nila. Tagal ko na ring hindi narinig yung song na “Magkaisa”. Medyo  naisahan lang kami ni Mr. C dun sa final encore song of the night. It was a song written by Mr. C nung Centennial Celebration ng Phililppine Indepence Day… not sure of the title.  We were listening to the song —- tapos nung medyo patapos na ito – biglang singit sa Lupang Hinirang. O di ba? Tayuan tuloy kaming lahat – with matching kamay sa dibdib. Hehehe…. Ayun – the night ended with a standing ovation! Hehehehe…. Sneaky si Mr C.  Sabagay — may gimik man o wala — we would have given him a standing ovation. It’s the proper way… no.. let me rephrase that …. It’s the only way to end such a wonderful evening with a true Maestro.

Where’s the funny man?

 May isa akong kaibigan na regular na nagbabasa ng aking mga blog entries (one of the very few who do J ) na nag-email sa akin today.   It’s a one liner – pero it kept me thinking the whole day . Ano sabi — simpleng simple lang naman …. “Huy… where’s the funny man? I miss the funny man?”.

Nung una ko ito nabasa — di ko nagets… I had to reply back to ask the meaning of the mail. Sabi lang niya – “ You use to have hilarious entries. The funny man. Ngayon – parang serious mode ka”.

 

Hmm.. ako.. serious mode? Not funny anymore? Hmmm… ako ba talaga pinag-uusapan natin? Di nga? Ako?

 

Sa personal – I will never be mistaken for the happiest guy on the planet. Baka dead ringer ni Mr. Scrooge pa – pwede.  Pero when it comes to my blog entries – mas madalang pa sa pagsasabi ng tutuo ng mga congressman ang magsulat ako ng seryoso. Feeling ko nga ay puro kagaguhan ang aking sinusulat. Mahirap kasi magsulat ng seryoso — hindi naman kasi Maala-ala mo Kaya ito.  Blogging for me is something I do for fun.  The day that I begin writing entries that will make the whole world cry will mean the end of my blogging days. Bakit? Wala lang — kung puro lang din naman  drama at luha ang i-share mo —- might as well sarilinin mo na lang. Dami na ngang drama sa buhay – dadagdagan mo pa.  Tama po ba?

 

Which brings me back to the question — Where’s the funny man? … Hmm…. Hmm.. at Hmm… pa ulit.

 

Paano ko nga ba sasagutin ang tanong na to. Di naman ako sad. Happy naman ako.  Tingin ko naman ay medyo funny pa rin naman ang ilang mga sinusulat ko – not that I intend my entries to be funny. Is the funny man really gone?

 

San na nga ba si Funny Man? Tingin ko – nandito pa rin naman siya. Baka naka-off day lang. Paminsan-minsan – kailangan din naman niyang magpahinga. Pero don’t worry – he does not need to comeback – bakit? Cause he never left! J

 

Dreaming Big

PBB Teen Edition Plus ended a week ago. Pero dahil sa busy ako – ngayon ko lang maisusulat ang aking “season ender” review.

 

As what I have expected – Robi, Ejay, Nikki and Beauty ended up as the Teen Big Four. Medyo sumemplang lang ako sa aking “prediction” regarding sa magiging outcome ng voting.  Well – can’t have it all. At least ngayon alam ko na wala akong future sa fortune telling business. I should definitely stick to my day job.

 

Ano masasabi ko sa big night. Hmm.. it was a good show. The stage is great. Sabi ko nga – siguro ang laki talaga ng kinikita ng ABS-CBN sa PBB for them to go all out sa venue and stage.  The Big Night theme – though not original is quite good. Mukha talangang pinaghandaan from the computer graphics to the anime portion.  Namiss ko lang siguro yung usual na “impersonation” portion wherein the stand up comics impersonate the Big 4.  This portion was hilarious in the past Big Nights.

 

As for the result — handing-handa na ako na  Robi will be the Big winner. … however  I was still secretly hoping that Robi will not win… that maybe Nikki fans will go all out and this will be enough to make her the big winner.  When I first saw the crowd on TV – I was quite surprise with the large number of Ejay fans. Medyo naisip ko na maybe Ejay will be the second placer … with Nikki as 3^rd and Beauty on the last spot. Ang dami kasing sumisigaw ng Ejay e.. Sabagay – never naman kasing nanominate for eviction si Ejay kaya we really don’t know kung gaano talaga kalakas si Ejay.  Surprises of all surprises (well for me at least) – malakas pala talaga siya . So strong that he was able to knock Robi out of  his expected Big win.  Well…ganyan talaga ang buhay. Full of surprises.

 

Do I think that Ejay deserved to win? Personally — based on what I have seen this season — the other 3 housemates deserved to win more than Ejay. Nikki have gone through so much emotional trials and have come out stronger, Beauty showed  her real self – both positive and negative – and acknowledges the mistakes that she made. Robbi showed leadership (pero ayaw ko pa rin sa kanya) in every task.

 

Why did Ejay won – well I can only speculate. Ejay peaked at the right time – nagkataon man ito or sa tulong ng “editing” staff.  The Island adventure was his biggest moment. Dito kasi napakinabangan mabuti ang kaniyang promdi skills. Valjay moments helped as well. Kung wala siguro siyang ka-loveteam … medyo mahihirapan siyang manalo. Not harboring negative feelings toward her mom kahit na medyo hindi maganda ang ginawa nito sa kanila is one good trait that I think most people (including me) admire from Ejay. I would not have been as forgiving as Ejay kung sa akin nangyari yun. The “Mang Erning” card also contributed a lot for this win. Nakakatuwa naman kasi si Mang Erning. He really did strive so hard for his kids. Naku – lalo tuloy akong naiinis sa Nanay ni Ejay! Hmp.  Lastly – he won kasi Pinoy ang mga bumoboto. Filipinos love the underdog. Ewan ko ba. Gustong-gusto natin yung mga naapi at naghihirap — pero in the end will rise above it all…  triumph against adversity.  Kung mayaman si Ejay – and he showed what he showed in the entire season – I doubt that he will win. Pero since he have the “awa facto” – a promdi na medyo kapos sa katalinuhan… dreaming big… tsk..tsk..tsk… swak na swak yan sa Pusong pinoy. Ayun – big winner.

 

Anyway – tapos na ang lahat ng iyan. Big winner na siya… Tapusin na natin ang usapan sa kung sino ang dapat nanalo. He already won – and that the period to this sentence. Move on na mga parekoy … look forward to what is to come para sa mga Teen housemates.  Not seeing Rona is one good thing to this ending. I am irritated with her. Sana magfocus na lang siya sa studies nya and try to find cure for some disease. We could look forward to seeing some of the teen housemates — tingin ko Nikki, Josef, Beauty, Alex, Robbi, Ejay and Valerie will be in ABS-CBN shows for a  few months or so. Sisikat ba sila? Ewan lang natin – isa pa dyan sa dapat abangan.

 

Ano ang natutunan natin sa season na ito. Siguro the biggest leason is that anything can happen. Bilog ang mundo – hindi mo masasabi kung ano ang pwedeng mangyari. Anything is possible. Kaya dapat – we should not box ourselves to those things na sa tingin natin ay kaya nating abutin. Sabi nga ni Ejay — libre naman ang mangarap. At total naman mangangarap ka na rin lang — e lubos-lubusin na natin… sabi nga Dream Big.. Kapamilya!

      

P.S.

Meron mang PBB ending —- meron namang PDA beginning! I love the PDA mentors this season.

Ang PBB, Lobo, Family Guy, si Judy Ann at ang System Loss

Bago matulog…ilan munang pagmumuni-muni

- Tama ang hula ko! Sina Robi, Nikki, Beauty at Ejay nga ang Teen Big Four. Sayang at natanggal si Alex. Pero ganun talaga – Ejay peaked at the right moment. 

- Forecast? It will be Robi, Nikki, Beauty, Ejay — in descending order. Hintayin na lang natin ang Sabado para malaman kung may future talaga ako fortunetelling business.

- Bakit kaya pagnagtratransform from human to lobo ang mga lobo sa Lobo (gulo!) ay nawawala ang damit? San ito napupunta? Pagnagtransform back naman sila to human form ay nakikita nila ulit ito. Hmm.. weird

- Bakit kaya si Lyka (played by Angel Locsin) ay laging naka-dress or palda. Alam naman niya na malaki ang chance na mapapalaban siya or magtatakbo. Bakit hindi na lang siya mag pants + rubber shoes.  Di ba mas comfortable naman yun?

- Bakit kaya si Gabby (o Gabi? played by Shaina Magdayao) ay laging mukhang constipated sa Lobo? Yun ba ang role niya? Pag ba binasa natin ang script niya ay may nakalagay na “look constipated”?

- May new favorite ako ngayon… Family Guy. Naadik na ako sa adult cartoon na ito. O.. wag madumi ang isip. Hindi ito adult dahil kabastusan…. para siyang  Simpsons…..  Ang sama lang – 12:30 ng madaling araw sa Starworld ang time slot nito.  Anyway – oks lang. Hindi naman ako nakakatulog ng maaga e.  For more info on The Family Guy –

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Family_Guy .

- Sa mga wala sa Pinas at hindi pa nakikita ang “controversial” Meralco commercial ni Judy Ann. Nagtataka lang ako at tinanggap ito ni Judy Ann. Wala bang nagsabi sa kanya na this is a disaster waiting to happen. Kahit sinong sikat at respected na nilalang pa ang mapanood sa ganitong commercial e medyo magiging nega ang dating. Medyo eng-eng din ang nagconceptualize ng commercial na ito. Hay. 

-  Ano? Anong concept ang gagawin ko? I would not defend the “system loss” charges. Ililihis ko ng kaunti — magfocus ako more on what the normal pinoys can do to minimize system loss which will then lower the system loss fee. Hindi mo pwedeng sabihin sa tao na dapat silang magbayad ng mataas sa bill nila dahil sa “legal ito” at “lahat naman naninigil nito”. Aiyah –  hindi porke’t legal ay tama. Lalo na’t hindi dahil sa lahat ginagawa ito — will mean tama lang itong gawin.  Hay ulit.  They should explain system loss – maybe pahaging na by law ay kailangang bayaran ng consumer ang percentage nito — focus on yung percentage na binabayaran ng Meralco… then finish it with the possible ways na pwede pababain ang system loss charges. End the commercial on a positive note. Hay naku. 

- Naku… baka tumaas lang ang aking blood pressure. Matulog na nga ako! 

Sa muli…. 

My Big Four

 

 

 

 

Medyo matagal-tagal din akong nanahimik. Pasensya na po. Busy lang with work..and the likes. Yup – busy with work. Mahirap man na paniwalaan pero yan po ang tutuo.

Kung busy ako – bakit ako nakakapag-blog? Magandang katanungan – wala po ako sa office ngayon. It’s 1:45 a.m. and I can’t sleep. Nagbabalik na naman ang aking insomia. These past few days kasi ay 3:00 a.m. ang aking sleeping time. Hay. Di naman na ako nagkakape. Hmm… siguro may nag-iisip sa akin. Uyyy…..kung sino ka mang @#!%%$ ka… tumigil ka kaiisip sa akin.  Patulugin mo ako!

Anyway – had a nice time watching PBB Teen Edition Plus kagabi. The remaining 5 housemates are grilled by the supreme council. Kawawang mga bata. Unfortunately – hindi pinakita yung buong grilling session. May few minutes lang per housemate na pinakita. Summary?

Well — it’s Beauty’s night.  She was lambasted by Rona and Rona’s mother (na talaga naming galit nag alit kay Beauty) – but she did come out victorious. She admitted (no choice na kasi? Di naman) her mistakes and she asked for forgiveness. Of course nakatulong din ng malaki ang kanyang moment sa dulo. Big Brother’s favorite or not – she does deserve to be in the big 4.

I was expecting Nikki to be bombarded with Josef related questions. Maybe hindi lang pinakita sa primetime. A couple of “two-timing” questions were asked – and she was able to answer it naman. Josef’s questioning Nikki if she missed him and the selos “Nikki-Alex embrace” question surely made their fans swoon with kilig. Dagdag pa ang biglang sundot na “Realize” background music —- well that may means thousand plus points… for the kilig alone.

Robi…. Hay… how do you solve a riddle like Robi. I still don’t trust this guy. He  maybe a shoo-in for the big four or even the big winner slot… pero ayaw ko pa rin sa kaniya. He answered the questions well  pero hindi ko maramdaman ang sincerity. Is it just me or talagang medyo para siyang pulitiko? Actually – I wanted to give him the benefit of the doubt… maybe tutuo nga ang sinasabi nya – well benefit of the doubt until he said na wala siyang pakialam sa Ateneo – La Salle rivalry. Ah..e…. yun ngang mga hindi taga-Ateneo o La Salle ay affected…. Yun pa kayang mga true-blue Atenean.  I know a few Ateneans and La Sallites and all of them says na kahit ayaw mo man … you can’t help but be caught in the rivalry.  Kaya somehow – parang lalo akong naniniwala na he’s playing the game. Nothing wrong with that — but still… I don’t like him.

Alex..alex..alex…. tsk..tsk….tsk… mukhang magiging malaki ang negative effect nito sa kanya. He was not able to answer the questions – kahit na merong interpreter. He came across as this chauvinistic guy who does not care about Beauty or his girlfriend’s feelings. Puro ewan ko. Sabagay – he’s still young… Too bad…  kasama pa naman sana siya sa Big Four ko.

Ejay… “ahmm… hmmm… ahhh… hirap kasi…. Ahmm….. mahirap…. Ahmmm.. culture…. “… yan po ang sagot ni Ejay dati nung tanungin siya ni Valerie tungkol sa kung bakit hindi sya masyadong kinakausap nito. Hehehe… Si Ejay ang literally – the man of few “English” words.   Pero a “new Ejay” was seen during the Island adventure. I don’t think the housemates wold have survive without Ejay.  Ejay is peaking at the right time – a come from behind win sana. Nga lang – medyo nalubak ang kaniyang peaking kanina. Talagang mahina siya sa question and answer. 

Sino ang big four ko? Nikki, Beauty and Alex. Yup Big Three lang. Robi will be my fourth – not because I like him pero dahil sa alam kong marami sa kaniyang boboto. Alam nyo naman ang mga Pinoy – they are easily blinded by the “golden boy” image. Robi is very good on paper… and inside the house… ang tanong outside kaya?

Sino ang papasok sa big four? Hula ko lang ….. Robi, Nikki, Beauty, Ejay. (in descending order) Yup. I do think Robi will be the Big winner.  Well… I’ve been wrong a lot of times — sana mali ulit ako ngayon.

(GIFs used in this blog ay mula sa Pinoy Exchange PBB forum…… credit ko lang kung sino man siya… )